WONDERDAG

What is Wonderdag, you may wonder...

"Wonderdag" are days of wonder and of wonders...
The word came from mixing up "woensdag" en "donderdag" (Wednesday and Thursday) , which my husband's cousin did when learning the days of the week in Dutch.

He was there when our daughter was born, and that was the first day we called Wonderdag. Many other wonderful days and moments followed, and I would like to remember and share some of these here.

Tuesday, 19 April 2011

Spring cycling

old city walls:


cycling along the canal:






...and into our neighbourhood:

Friday, 15 April 2011

verhuisd - new home...

We zijn pas verhuisd - en ik vind het nog steeds heerlijk! Zo fijn om ons eigen plekje te hebben, dat we helemaal zelf hebben vormgegeven: van niets naar een mooi huis, op een laag budget maar met veel eigen werk, liefde en energie.
Al staat het nog vol met dozen, hangen er nog geen gordijnen en geen andere verlichting dan kale peertjes, al staan er nog nauwelijks meubels in, moeten er nog muren behangen en geschilderd en kasten ingebouwd en plinten gelegd: het is ons huis en het zo voelt het ook: het voelt goed.

What also feels good is cycling to work again! It is so nice riding through the fresh morning, or after work back home, being outside, moving around a bit… I really missed that (I always thought I did but only now do I realise how much!). Almost half of the road leads along the canal we live close to, and the green of the fresh spring grass on its side is amazing in all different kinds of daylight. It is also the first time since almost two years that I use my London-bought bike again – and I am again amazed how nice and light it is, how fast it takes me forward almost without effort… I bought it second hand via an announcement in the internet, and remember negotiating on the price, and even checking out the brand on google (a Swiss manufacturer that doesn’t exist anymore but definitely made good quality cycles); then going to the other end of London to pick it up and riding it all the 15 or 16 miles back home… It still proves it was worth it.

Het echte verhuizen hebben we 'even tussendoor' gedaan: net een dag terug van een 10-daagse reis (voor mijn werk), nog even wat spullen inpakken (heel veel zat nog in dozen na onze verhuizing uit Londen, en sinds de vloer geolied was hadden we de meeste daarvan al overgebracht): speelgoed van de kinderen, kleren, toiletartikelen... en over.
Twee nachten in het huis geslapen (voelde nog een beetje als kamperen, want behelpen is het nog wel) en toen weer voor twee weken met het hele gezin naar Berlijn (weer werk, maar toch ook een beetje vakantie...).

Nu zijn we weer terug en blijkt wat we in gedachten hadden: het huis verder stukje bij beetje vormgeven terwijl we er al in wonen, inderdaad goed te werken. Er staan nog veel dozen overal, er zijn nog nauwelijks meubels.
Maar we hebben een supermooie badkamer (helemaal zelf ontworpen; word er nog steeds iedere morgen erg blij van), een bed, een keuken waar iets simpels in klaar te maken is, een tafel (eigenlijk bureau) om aan te eten en een kast voor het speelgoed van de kinderen. Iedere dag komt er weer iets bij, komen we weer een stapje verder, en gaat het nog meer op een echt huis lijken...

Iedere dag weer ben ik er een stukje blijer mee - en blij dat we het verhuizen toch nu al gedaan hebben en het huis onder onze handen verder zien groeien.

Spring is in the air, the sun is out shining, our neighbourhood is all in green and blossom - and our new house is getting more and more homely and beautiful by the day... (pictures to follow soon!)