overpeinzinkje

Hm... bloggen is toch niet mijn grootste hobby, blijkt. Er is zoveel meer te doen in het "echte" leven... Zou het helpen als iemand dit af en toe las? Want dat is vast niet het geval. En schrijven voor mezelf kan ik net zo goed - of beter - op papier.

?

Aan de andere kant, als ik begin met schrijven, komen er toch weer allerlei dingen opborrelen die graag opgeschreven willen worden.
Hoe verschrikkelijk mooi groen het voorjaar is in de tuin hier achter: vol blad in zoveel verschillende schakeringen!
Hoe lastig het is dat we nog steeds geen knoop door hebben kunnen hakken over een te kopen huis (en hoe jammer toch, achteraf, dat we dat ene mooie huis met uitzicht op de rivier hebben laten schieten!).
En hoe blij ik ben dat ik gewoon weer blij kan zijn met een hele dag bij mijn kindertjes zijn. Ik schreef eerder hoe ik het toch echt niet zou zien zitten om alleenstaand moeder te zijn. Liever niet, natuurlijk (om allerlei verschillende redenen!), maar omdat we allebei op dit moment erg veel op reis zijn, komt het er af en toe toch wel zo'n beetje op neer, en het voelt goed om er in ieder geval op zulke momenten echt te kunnen zijn voor ze - "echter" en (want) ontspannener dan dat een aantal maanden geleden het geval was.